Simrishamn - Malmö

Terug van onze wandeling naar Hammerhus Slotsruin bedenken we dat de wind prima is voor de oversteek naar Zweden. We maken de boot vaarklaar en met behoorlijke snelheid zeilen we richting Simrishamn.

Wat later mag er zelfs een rif in de zeilen en nog even later komt ook het 2e rif in de zeilen. Omdat er geen vlagen in de wind zitten is het een relaxte overtocht en binnen een paar uur gooien we net boven Simrishamn ons anker uit en genieten we van de weldadige rust die over de boot komt.

Morgenochtend zien we wel weer verder. De ochtend begint met een vervelende verrassing; 1 van de tekenbeten van Arjen is helemaal rood uitgeslagen en het wordt nu dus tijd om een dokter op te gaan zoeken. We gaan ankerop en zoeken een plekje in de jachthaven. Na wat zoeken naar een huisarts blijkt dat we in het ziekenhuis terecht kunnen en na nog een tijdje komt Arjen daar met de diagnose ziekte van Lyme en een doos antibiotica weer uit. 

Simrishamn is een echte aanrader, het is een erg leuk vrij oud stadje waar genoeg te zien is en we blijven hier dan ook nog een dagje hangen om alles eens goed te kunnen bekijken.

Ook hier hebben ze, op loopafstand, rotsgravures uit de bronstijd.

Dat loopafstand een rekbaar begrip is blijkt uit het feit dat we op de terugweg besluiten maar niet meer zelf te koken en dat over te laten aan een hamburgergrilltentkok. Ook lekker toch. Van Simrishamn gaat het verder naar Åhus waar we ook eerst een nachtje willen ankeren voordat we de stad zelf in gaan. Helaas is er hier geen geschikt ankerplekje te vinden en moeten we gelijk het riviertje de Helge Å op om de haven op te zoeken. Daar liggen we zo beschut dat we geen weet hebben van de situatie op zee en we zijn, de volgende ochtend, oprecht verbaasd als we zien dat een grote zeilboot binnen een uur na vertrek weer in de haven terugkomt. Ook Åhus blijkt een behoorlijke historie te hebben en het stadje vinden wij zelfs nog leuker dan Simrishamn.

Het lijkt droog te blijven en we gaan met ons bijbootje een stukje verder de Helge Å op.

Al snel wordt de lucht donker en wij hebben natuurlijk geen regenjassen bij ons… We komen net op tijd op de boot terug en blijven deze keer gelukkig droog.  Het blijft behoorlijk waaien, de waszakken zijn inmiddels behoorlijk vol en de wasmachines zijn erg goedkoop, we lassen daarom ook maar een wasdagje in. Tussen de bedrijven door doen we nog boodschappen en we sluiten de dag af met een etentje bij de visrokerij. Arjen heeft tijdens de garnalenfeesten in Zoutkamp een flitscursus garnalenpellen gehad en kan de opgedane vaardigheid hier prima toepassen.  

Wie Åhus zegt, zegt tegelijkertijd ook Absolut Wodka. De stokerij ligt in het stadje en de hele dag zien we vrachtwagens van Absolut rijden.

Het hoge gebouw dat nog het meeste van een soort kerk weg heeft blijkt bij de stokerij te horen en heeft de toepasselijke bijnaam Vodkakyrka (wodkakerk) gekregen.

Inmiddels is de wind weer afgezwakt en gedraaid en we vertrekken naar Hanö. We kunnen ook vandaag weer het hele stuk zeilen en komen na een paar uur in het meest pittoreske haventje tot nu toe aan. De havenmeesteres wil ons op een plekje hebben dat vanavond vol op de wind komt maar dat weten we te voorkomen en we komen nu zelfs in de meest beschutte hoek van de haven terecht.

Laat de wind maar komen! Het eiland is met een omtrek van iets meer dan 6km klein en overzichtelijk, tenminste dat lijkt zo. Er zijn wel wat, met gekleurde paaltjes gemarkeerde, wandelroutes uitgezet maar dat wil nog niet zeggen dat ze dan ook gemakkelijk begaanbaar zijn, in tegenstelling zelfs. Van open rotsvlaktes tot bijna ondoordringbare sprookjesachtige bossen komen we tegen.

Alles is hier eigenlijk even mooi als bijzonder. Tijdens onze wandeling merkten we de weersverandering al op en tegen de avond verdwijnt de zon en krijgen we er zwarte regenwolken, onweer en harde wind tot ruim windkracht 8 voor terug. Maar dankzij ons doortastend optreden bij aankomst liggen we hier beschut en genieten we van het natuurgeweld om ons heen.

Hanö is het meest noordelijke punt van het eerste deel van onze reis en we moeten langzaam terug naar Fehmarn van waaraf we op 30 juli met een huurauto naar Nederland op en neer gaan om het trouwen van Sanne en Mike bij te wonen. We maken de volgende dag gebruik van de windstilte om een behoorlijk eind terug te varen en komen tegen de avond uit in Kåseberga.

In 2001 waren we hier ook al eens en nu zijn we er terug om weer naar de Ales stenar te gaan. Was het er toen nog erg rustig, nu is het een grote toeristische attractie geworden met hordes mensen die het komen bezoeken. Als we vroeg in de avond voor een 2e keer naar boven lopen zijn we er wonder boven wonder eventjes helemaal alleen en kunnen we mooie foto´s maken van de grote stenen die, waarschijnlijk in de 7e eeuw n.Chr. in de vorm van een schip, hier boven op de steile kust zijn neergezet.

Onderzoek heeft uitgewezen dat de positie van de losse stenen te maken heeft met zonnestanden en jaargetijden maar het uiteindelijke doel van dit steenschip van megaliet is niet duidelijk geworden. Voor ons is het gewoon heel mooi en bijzonder en dat is voor ons ook meer dan voldoende. Morgen gaan we verder naar het Falsterbokanal. Dat kanaal, of eigenlijk kanaaltje want het is nog geen 2km lang, ligt op de meest zuidwestelijke punt van Zweden en is gegraven om de ondieptes en gevaarlijke stromingen die om het schiereiland Falsterbo kunnen voorkomen te kunnen ontwijken. Onze reden om er door heen te gaan is simpelweg omdat we er nog niet eerder waren.

In de haven aan de noordkant van het kanaal overnachten we om de volgende ochtend als de voorspelde wind wat is geluwd verder te gaan naar Malmö. We doen hier nog wat noodzakelijke boodschappen en de volgende ochtend gaan we, op geleende havenfietsen, nog even 40l diesel halen want door al dat gemotor van de laatste dagen beginnen we aardig de bodem van de tank te zien. Na de, zo op het oog, laatste regenbui maken we los en proberen we de laatste mijlen naar Malmö te zeilen. Helaas valt nog voor de grote Öresundbrug, ja die van dat lijk op het midden en Martin en Saga, de wind helemaal weg en moet het stalen monster in het ruim ons naar de Dockan marina van Malmö brengen.

Deze haven ligt in één van de oude grote dokken die helemaal herontwikkeld zijn en nu omgeven zijn door hoge moderne appartementencomplexen. Van veraf hebben we al een hoog gedraaid gebouw gezien, de Turning Torso. Dat moet maar tot morgen wachten want voor vandaag hebben we het wel een beetje gehad.

We gaan nog even wat boodschappen voor het eten doen en dat is het dan wel. In de haven lenen we de volgende dag 2 fietsen die allebei van een dubbel slot zijn voorzien, wij nog denken dat Zweden zo´n veilig land is. We fietsen in de regen richting de Turning Torso en bedenken dat het uitzicht nu wel slecht zal zijn en besluiten na een paar keer schuilen dat het maar een museumdagje moet worden. Het Malmöhus Slott is een museum dat erg breed georiënteerd is en we vermaken ons hier prima. Van een groot aquarium en een collectie opgezette dieren naar het kasteel- en het stadsleven in Malmö in de tijd dat het Malmöhus als zodanig in gebruik was.

Wat heel erg interessant is, een tentoonstelling over de evacuaties van slachtoffers van de nazi´s door het Zweedse Rode Kruis. Ruim 15 000 overlevenden werden uit concentratiekampen opgehaald en met witte bussen naar Zweden gebracht.

Het Malmöhus was toen een bibliotheek maar werd ingericht als één van de plaatsen waar evacuees werden opgevangen.

De dag sluiten we af met Sushi. De volgende dag schijnt de zon volop en gaan we in de herkansing voor de Turning Torso. Dat is pech, vandaag geen opening voor bezoekers die van het spectaculaire uitzicht willen genieten, jammer dan. We fietsen dan maar door naar het oude centrum van de stad dat tegen de verwachting in heel erg mooi blijkt de zijn.

Veel gebouwen van begin 1900 in Jugend, de Scandinavische variant van Jugendstil wisselen baksteen gotiek en nog meer andere bouwstijlen af. Dat maakt de teleurstelling van de gesloten Torso weer ruimschoots goed. Er is hier zoveel te zien dat we de rest van de dag nodig hebben om (bijna) alles te bekijken.

Voor morgen wordt weer veel regen voorspeld en om hier nu nog een dag op de boot te blijven hangen, daar hebben we geen zin in. Morgen steken we over naar Dragør.