Sölvesborg – Västervik, we kunnen de Trollen al ruiken!

Het is 10 mei als we van ons mooie ankerplekje even omvaren naar Sölvesborg. Hemelsbreed is dat maar een paar honderd meter maar we moeten de ene ‘fjord’ uit en de volgende weer in om in de haven te komen en varen daarvoor ongeveer 8 mijl.

Sölvesborg heeft het jammer genoeg niet echt en we blijven hier dan ook niet lang en vertrekken snel naar Karlskrona. Het is praktisch windstil en het is best wel ver varen en daarom moet de motor ons er vandaag maar heen brengen. Als we vlak voor Karlskrona zijn worden we gepraaid door de Zweedse marine die met een snelle motorboot aan komt stuiven. Ze willen weten wat onze koers is en waar we naar toe gaan. Ze zijn bezig met schietoefeningen en willen niet dat we in het doelengebied komen. Volgens ons was de marifoon een stuk gemakkelijker geweest dan het geschreeuw om boven hun motorgeluid uit te komen.

In Karlskrona tanken we eerst onze dieseltank maar eens vol en komen daarna aan in een praktisch lege gastenhaven of Gästhamn zoals dat hier heet.

We doen vandaag niet veel meer en gaan morgen wel eens de stad in. Het valt op dat het duidelijk nog geen seizoen is want heel veel bezienswaardigheden zijn nog gesloten en in het Zeevaartmuseum is het erg rustig. Op zich is dat niet zo heel erg want we kunnen nu alles rustig bekijken. Het museum blinkt uit door zijn verscheidenheid aan onderwerpen waarbij die vaak worden afgezet tegen het historisch perspectief.

Het is wel jammer dat we nu bijvoorbeeld de schuilkelder waar 5000 mensen in kunnen verblijven niet kunnen bezoeken. Karlskrona is een oude marinestad en dat is in een deel van de stad ook herkenbaar terug te vinden. Het is niet voor niets dat het oude marine deel van Karlskrona UNESCO-werelderfgoed is geworden. Als we verder gaan komen we in het ‘civiele’ deel van de stad waar duidelijk te zien is dat er ook een rijke burgergeschiedenis is overgebleven.

Ons volgende reisdoel zou Utklippan, een piepklein eilandengroepje op de zuidoostpunt van Zweden worden. Maar als we dat doen zit de kans er dik in dat we daar dan een kleine week verwaaid komen te liggen en daar hebben we niet zo’n trek in. We slaan Utklippan deze keer maar over. Het is 13 mei als we losmaken en op weg gaan naar Kalmar.

Dáár verwaaid komen te liggen is niet zo heel erg. Er is daar voldoende te zien om het een paar dagen vol te houden. We zien niet helemaal aan komen dat dit inderdaad gaat gebeuren. Als we uit het havengebied van Karlskrona en tussen de eilandjes voor de kust uit zijn, gaan eerst de zeilen omhoog voor een mooi zeiltochtje naar Kalmar. Daar aangekomen vinden we een mooi plekje in de ‘slotgracht’ van slot Kalmar.

We zijn de enige boot aan het steiger dat hier ligt en worden alleen maar vergezeld door heel veel ganzenfamilies die hier hun kraamkamer hebben.

Het begint te waaien en we zijn blij dat we hier liggen en niet in de ‘grote’ haven waar de wind en de golven recht in lopen en het een grote klotsbak is geworden. Behalve wind krijgen we ook veel regen en besteden een dag aan een bezoek aan het slot. Dat is een erg mooi onderhouden oud slot en we kijken er onze ogen uit aan de mooie zalen met prachtige vloeren, wanden en plafonds waarvan het grootste deel nog origineel of op zijn minst goed gerestaureerd is.

Ook gaan we met de bus een stukje het binnenland in waar veel glasblazerijen zijn. We hebben een van de oudste daarvan uitgezocht en gaan die bezoeken. In Nybro stappen we uit en wandelen nog een eindje naar de glasfabriek.

Maar ja, geen seizoen en al het personeel (1 personen) blijkt ziekte zijn en dus keren we onverrichter zaken terug  naar de boot. Ons troosteten is bij visrestaurant Blomlöfs waar we heerlijke gerookte zalm met asperges eten.

We liggen hier inmiddels ruim 5 dagen verwaaid en zijn blij als we tegen het einde van de middag op 19 mei aan Kalmar kunnen ontsnappen en zoeken een mooi ankerplekje bij Rågneholmen op. Hier beginnen de Zweedse oostkustscheren en we liggen hier rustig en ver weg van de bewoonde wereld.

Heerlijk! Voor morgen staat er weer een ankerplekje op het programma maar daarvoor moeten we echt tussen de scheren. Het eerste stuk varen we over open zee en is navigeren gemakkelijk maar als we voor de laatste paar mijlen tussen de scheren komen, het vaarwater smal, ondiep en kronkelig wordt moeten we goed oppassen. Met een slakkengangetje komen we op ons ankerplekje bij Orrholmen aan, gaat het anker uit en keert er een weldadige rust in het late zonnetje over de boot. We gaan met ons bijbootje nog even aan land en genieten daar van de ongerepte natuur.

We zetten een route uit door het scherengebied en vragen ons daarbij af of het water in een smalle doorgang diep genoeg is voor de Vela. De kaart is er niet gedetailleerd genoeg voor en we gokken het er maar op. Morgen gaan we het meemaken. Alles gaat goed en we komen er doorheen. We zijn op weg naar Västervik en varen de eerste helft weer door smal en kronkelig vaarwater. Als het allemaal wat breder en dieper wordt gaat de motor uit en zetten we de genua. Met weinig wind zeilen we lekker tussen de scheren door richting Västervik.

Het laatste stukje is niet meer bezeilt en moeten we op de motor afleggen. We komen aan in een bijna lege haven en vinden daar een plekje waar we, als de wind straks gaat draaien, in de luwte van de steigers komen te liggen. Jammer genoeg blijkt dat ‘straks’ pas de volgende dag te zijn en we proberen met de klots onder ons bed toch wat te slapen. Echt lukken wil dat niet. Maar niet getreurd, Västervik blijkt een aardig stadje en het leed is snel vergeten.

We stappen in de bus naar Gamleby waar we eindelijk wat Trollen hopen te vinden. En zowaar, dat lukt ons ook nog ook!

Verder heeft Gamleby niet veel te bieden en we gaan snel terug naar Västervik waar we nog even naar Midgård wandelen om wat taferelen uit de ‘middenwereld’ te vereeuwigen. Midgård verwijst volgens de mythologische kosmologie van de Vikingen naar de wereld van de mensen en is verbonden met Asgård, de wereld van de goden, zoals Thor en Odin maar hier is het en opgeleukte wijk.

Het regent weer als we op de boot terugkomen en we twijfelen of we nog even een ankerplekje voor de nacht gaan opzoeken. Als we een enorme hagelbui over ons heen krijgen zijn we blij dat we niet weg zijn gegaan en ga ik ons blog maar eens bijwerken. Morgen verder naar het noorden.