Lübeck - Barhöft

Vanaf Schlutuperwiek is het nog een klein uurtje naar Lübeck of eigenlijk de brug die vlak daarvoor ligt en maar 4x daags draait en het is dus zaak daar 12.15u te zijn. Dat gaat bijna niet lukken want met ankerop gaan loopt de ketting nog even vast in de lier maar gelukkig krijgen we hem op tijd los en zijn we op tijd bij de brug.

We komen terecht in een haven die tegen de oude stad aanligt en we hoeven alleen maar even een brug over te steken om ons een paar honderd jaar terug in de tijd te wanen.

Ondanks dat de stad in de oorlog erg te lijden heeft gehad van bombardementen is het hier allemaal weer erg mooi gerestaureerd en opgeknapt. We beginnen maar eens met een wilde wandeling door het centrum dat helemaal omsloten is door water en eigenlijk een eiland is.

We komen langs een aantal plaatsen die we op ons lijstje voor de komende dagen zetten. De stad moet alleen nog even wachten want de volgende dag is het koud en regent het veel. Na behoorlijk uitgeslapen te hebben, wordt het een museumdagje. Daarvoor hebben we ons oog laten vallen op het Europäisches Hansemuseum waar we erachter komen dat in Lübeck in de laat 12e eeuw een handelsconfederatie ontstond waarin kooplieden en steden een verbond vormden die elkaars handel en steden beschermden, de Hanse. Lübeck bleef tot in de 17e eeuw het centrum van de Hanse. Het museum is heel erg gericht op zijn bezoekers en met een kaart, waar je wat persoonlijke interesses op kan opslaan, krijg je extra informatie over de door jouw gekozen onderwerpen.

We brengen natuurlijk ook een bezoek aan het prachtige grote stadhuis van Lübeck waar we worden rondgeleid door een stadsgids en leren van hem nog meer over de Hanse en de macht die de kooplieden eigenlijk hadden.

In die tijd had in de stad ongeveer 5% van de bewoners de macht en dus iets te vertellen. De rest van de bevolking telde bestuurlijk  niet mee en had dus bijvoorbeeld ook geen stemrecht. Je kan er wat van vinden, voor die tijd heel normaal, maar door dat systeem is Lübeck wel geworden tot wat het is en daar heeft uiteindelijk iedereen de vruchten van geplukt. Zelfs de arbeiders profiteerden mee want de kooplieden zorgden goed voor hun personeel en boden hen behalve loon, ook huisvesting en eten. Wie Lübeck zegt, zegt ook marsepein en daarmee ook Niederegger, één van de grootste fabrikanten en dat is precies waar we binnenlopen en ons vergapen aan alle marsepein en kunstwerken die daarmee gemaakt zijn.

Uiteraard verlaten we de winkel niet zonder een klein stukje te kopen.

Tegen de avond staat er nog een andere rondleiding op ons te wachten. Ilse had een biertocht gevonden en daar gaan we aan deelnemen. Denk nou niet gelijk dat dat een kroegentocht wordt want dat is dus niet zo. Uiteindelijk hebben we natuurlijk wel wat verschillende biertjes geproefd maar de tocht ging vooral over de rol van bier in het verleden en ook daar bleek weer een verband met de Hanse te zijn en leren we nog meer over de geschiedenis van de stad. Terug op de boot zeggen we tegen elkaar dat er eigenlijk nog wel meer te zien is en in het kader van ‘slow down’ blijven we gewoon nog een dagje langer om de leftovers, waar we aan voorbij gelopen zijn, morgen te gaan bekijken.

We bezoeken de bekendste van de oude toegangspoorten, de Holstentor en beklimmen de toren van de voormalige St. Petri zu Lübeck kerk voor een mooie kijk over de stad. De kerk zelf wordt tegenwoordig als theater gebruikt.

Aan al het goede komt een einde en ook aan ons verblijf in Lübeck en na 4 dagen varen we de Trave weer af om nog een stuk te zeilen en gooien vroeg in de avond ons anker uit in de Boltenhagenbucht. Met het zicht op het strand en een paar honderd Strandkörbe overvalt de stilte ons hier op een heerlijke manier. Morgen gaan we naar een volgend ankerplekje en daar hoeven we maar een paar uur voor te varen. Hoe anders kan het zijn want als we de volgende dag de Salzhaff bij Rerik binnen varen komen we er snel achter dat ankeren hier geen optie is. In het ondiepe water komen de waterplanten bijna tot aan de oppervlakte en de kans dat het anker hier niet ingraaft is reëel en onveilig. Goede raad is duur, Kühlungsborn trekt ons niet en we besluiten door te varen naar Warnemünde. Daar is het altijd leuk en het heeft een beschut ankerbaaitje waar we met de huidige wind prima kunnen liggen. De zeilen worden gezet en Warnemünde ‘it will be’. Halverwege worden we door zwarte luchten ingehaald en krijgen we een enorme regenbui en hagel over ons heen.

Maar ook krijgen we een prachtige regenboog voor de boot en dat maakt alles weer goed en het bijkomende voordeel is dat de boot weer eens goed schoongespoeld wordt.

Bijkomend nadeel: de wind is op en de motor gaat aan voor het laatste stukje. Al met al wordt het zo toch weer een lange dag en zijn we blij als we achter ons anker ons  welverdiende ankerbiertje kunnen opentrekken.

Als we de volgende dag in de gerenoveerde Mittelmole Marina liggen draaien we eerst maar eens een paar wassen alvorens we de stad in gaan. We kijken onze ogen uit op het drukke ferrieverkeer dat hier voorbij komt en steken met het pontje over naar Marina Hohe Düne, we vragen ons iedere keer dat we hier zijn af of daar iets is en nu willen we het weten ook.

Nou, het is dus niet ons idee van een gezellige jachthaven en daar laat ik het maar bij. Gelukkig is Warnemünde verder een prima plek om te vertoeven en wandelen we heerlijk langs de Alte Strom en over de strandpromenade. Deze keer lukt het ons zelfs om de vuurtoren te beklimmen en Warnemünde eens van boven te bekijken.

We gaan bijtijds naar bed want morgen staat de wekker vroeg en willen (moeten) we in één ruk door naar Barhöft bij Rügen. Normaal zouden we in de noodhaven van Darßer Ort overnachten maar die is, ondanks dat de nieuwe Inselhafen van Prerow nog niet klaar is, permanent gesloten. Als de volgende ochtend de wekker gaat, heeft buiten de wind dat gedaan wat er van hem verwacht werd en we varen met westen wind en begin 4 Beaufort in noordelijke richting. De wind zakt nog wat verder en we maken de gennaker klaar voor de rest van de tocht. Maar zoals altijd zet dan de wind weer aan en kan de gennaker weer tegen de mast gebonden worden. Op de hoogte van Darß verleggen we de koers in oostelijke richting naar de ingang van Hiddensee en met een voordewindse koers gaat het rustig verder.

Gelukkig werkt onze stuurautomaat erg nauwkeurig en snel en zonder bang te zijn voor een onverwachte gijp zeilen we het laatste stukje van deze lang tocht. Vandaag bijna 50 mijl en maar 2 mijl moeten motoren, dat is pas lekker. Slow down is dus niet altijd synoniem met korte stukjes. Op de rede van Barhöft gaat het anker uit en genieten we weer van een welverdiend ankerbiertje.

En voor diegenen die denken, wat gaat daar mis? Dat biertje komt dus na ons Küstennebeltje!